Blog van Emile: Niks mis met het Echte Systeem

“We denken ten onrechte dat wij de wereld kunnen maken”

Geen heil in de politiek?

Ik heb me in het verleden als (vrijwillig) bestuurslid actief bemoeid met lokale politiek. Vol bewondering keek ik naar gemeenteraadsleden, die er vaak oprecht wat van wilde maken. Helaas zorgt de gedachte van een maakbare wereld in de meeste gevallen voor teleurstellende resultaten. 

De landelijke politiek worstelt eveneens met het idee dat de wereld maakbaar is. De uitspraak “Het systeem moet anders” zal de komende maanden dagelijks talkshows vullen. Dit is een overschatting van de mensheid. Alsof wij mensen het systeem kunnen bepalen….

Vechten tegen de natuur

Het ‘Echte Systeem’ is er al miljoenen jaren, in al zijn complexiteit. En op de een of andere manier weigeren nog heel veel mensen systematisch om zich hieraan over te geven. Gelukkig vinden er zowel maatschappelijk als in het bedrijfsleven bewegingen plaats, die hoop geven op de overgave aan het echte systeem. Of je het nu de “natuur” noemt of het “universum” dat is mij om het even.

We kunnen zoveel leren van de natuur om ons heen. Ik maak regelmatig lange wandelingen door het duinreservaat bij mij in de buurt en ik leer daar meer over samenwerken dan bijvoorbeeld tijdens een congres. Een Alliantie Society wandeling met Eric de Blok door Burgers’ Zoo heeft mij ook geïnspireerd om anders te kijken naar wat er daarbuiten allemaal gebeurt en hoe ver we soms weg zijn geraakt van dat wat het meest voor de hand ligt. 

Een andere kijk op de zaak

Tijdens de Leergang Alliantiemanagement nemen we deelnemers mee in een kijkje naar “het grotere plaatje”. We kijken naar de huidige wereld, waar chaos, onvoorspelbaarheid, verschillende waarheden, volatiliteit en onzekerheid de actuele status goed omschrijven. 

Hoe overleven we als soort, maatschappij, bedrijf, gezin en persoon? 

Het vraagt ons om een andere mindset; onszelf overgeven aan hoe het is en hoe we zijn. Ermee akkoord gaan en dan gaan bouwen. En dan de vraag stellen: ”Wat kan ík bijdragen aan het doel om er met zijn allen iets moois van te maken?”. Als je denkt het antwoord te hebben komt de volgende vraag: “Wie en wat heb ik nodig (sourcing) en wie of wat heeft mij nodig om het vraagstuk dat voor ons ligt op te lossen?”. 

Andere verhoudingen

Dán pas begint het echte samenspel. De spelers met wie je ‘aan tafel’ zit moeten met de kaarten open deze vragen samen met jou gaan beantwoorden. Hebben we het dan helemaal niet over geld verdienen? Oh, jawel hoor, want alles wat we doen heeft waarde. Een efficiënte werking van het ecosysteem zorgt bijna automatisch voor de juiste allocatie van middelen en beloning.

“Een efficiënt ecosysteem zorgt automatisch voor de juiste allocatie van middelen en beloning”

Niet maakbaar

Het zogenaamde “ecosysteem” hoeven we niet te maken, want dit is er al. We spelen alleen heel erg vaak niet mee. Of we spelen vals en dan worden we er uiteindelijk uitgeknikkerd. Als we dit spel zuiver spelen, dan bewegen we ons mee met de flow. We hoeven minder hard te knokken, zodra we in onze kracht zitten en de energie stroomt vanzelf de goede kant op. 

“Nature and nurture”

Het is niet zo eenvoudig om vast te stellen waar nu echt onze persoonlijke kracht zit en wat we hier te brengen hebben. Een plant die in de woestijn is opgegroeid is ontworpen om daar een bijdrage te leveren. We zijn als mensen ook ontworpen om in onze eigen omgeving een bijdrage te leveren. Kwestie van pure biologie. Dat is lastig te beïnvloeden.  

Tijdens onze opvoeding worden we voor een groot deel gevormd en bewapend om te kunnen overleven. Sommige gewoontes waren in onze jeugd effectief, maar zijn nu niet meer effectief. Dat vraagt om bewustwording en vaak helpt een goede crisis ons om daar eens even goed naar te kijken en oude patronen te doorbreken. 

Ieder zijn rol

Het begin van samenwerken ligt bij zelfbewustzijn en zelfreflectie. Het helpt ons in het maken van keuzes voor welk vraagstuk we willen gaan aanpakken (missie en strategie) en met die bijdrage aan de oplossing geld te verdienen om continuïteit te waarborgen. We hebben daarin allemaal een natuurlijke rol. De rol van de overheid als speler is in mijn ogen het faciliteren van deze ecosystemen en het insluiten (inclusie) van mensen of organisaties die een bijdrage kunnen leveren.  Doet een overheid dat niet, dan is deze ineffectief en misbaar.

Het juiste pad

Moeten we dan stoppen met alles wat we aan het doen zijn? Ik denk dat het meer energie geeft om ergens mee te beginnen (veranderen van mindset) en vanuit daaruit keuzes te maken. En je voelt en ziet vanzelf wanneer je op de goede weg zit. Dan vallen er ineens knikkers in je bakje die je van tevoren niet had verwacht. En dan willen er ineens meer mensen voor jouw organisatie werken, omdat de goede energie voelbaar is.  

“Het wordt tijd dat we meespelen in het spel van het Echte Systeem, met spelregels die al miljoenen jaren gelden”

Hoe begin ik?

Prof. Dr. Toni Sfirtsis deelt in zijn blogs en whitepapers regelmatig modellen en stappenplannen over ecosystemen en hoe dat zou kunnen werken voor jou als organisatie. 

Ik beschouw die theorie zowel praktisch als disruptief. Het is raadzaam om ecosystemen te implementeren op een andere manier, dan waarop we andere samenwerkingsmodellen in het verleden hebben geïmplementeerd. De maakbaarheid van onze omgeving is een illusie. 

In plaats van te denken dat we de wereld kunnen ‘maken’, wordt het tijd dat we gaan meespelen in het spel van het Echte Systeem, volgens de spelregels die al miljoenen jaren gelden. Hoe doen we dat? Kijk eens goed naar wat er (letterlijk) buiten gebeurt. Geef al je zintuigen de kost. Kijk oprecht naar jezelf met de vraag: “Wat kom ik eigenlijk doen hier, in dit wonderbaarlijke systeem en met wie kan en wil ik meedoen?” 

Hulp nodig? Laat het me gerust weten. 

Emile Kouwenhoven

AlliantiePartners

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie